KRIJT

Door: debbie lynn elias

Krijt_PosterCHALK maakte zijn debuut in Los Angeles op het filmfestival van Los Angeles in 2006, binnen slechts een paar frames, en werd toen al meteen een van mijn topkeuzes als een 'Must See Festival Film'. Maar gelukkig voor jullie allemaal was ik niet de enige die onder de indruk was van deze grappige, eigenzinnige en zooo realistische kijk in de klas vanuit het oogpunt van de faculteit. Na het winnen van de Jury Award op LAFF, evenals anderen op het Independent Film Festival van Boston, Cinequest, Filmfestival van Florida, om nog maar te zwijgen van een Independent Spirit Award-nominatie voor de John Cassavetes Award voor beste film gemaakt onder $ 500.000, verschijnt CHALK dit weekend in beperkte oplage op het grote scherm en de daaropvolgende landelijke release volgt.

Zie CHALK als een lerarenversie van 'Fast Times At Ridgemont High' - humoristisch met een serieuze ondertoon over het lerarenberoep. Geregisseerd door Mike Akel en geschreven door Akel en Chris Mass, is de film een ​​verkwikkende en 'educatieve' kijk op het schooljaar van Harrison High School in Texas. Met een paar favorieten van de faculteit, zoals meneer Stroope, meneer Lowrey en assistent-directeur Reddell, worden we getrakteerd op de 'inside scoop' van wat we als studenten altijd vermoedden dat er gaande was in de faculteitslounge.

Eerstejaars rookie Mr. Lowrey is het perfecte voorbeeld van waarom zoveel studenten geschiedenis saai vinden. Ontmoet stilte op deze eerste lesdag, je krijgt een vermoeden van wat komen gaat. Volledig onbekwaam en met een irritant waarneembaar stotteren, heeft hij geen vaardigheden als leraar of als sociaal wezen en faalt hij zo jammerlijk om contact te maken met zijn studenten, je vraagt ​​​​je af hoe of waarom hij ooit leraar is geworden. Het vertellen van zijn capaciteiten is de constante 'verdwijning' van zijn krijt uit de schoolbordbak. Aan de andere kant is collega-geschiedenisleraar meneer Stroope zo in zichzelf gekeerd en vol van zichzelf dat hij denkt dat hij de beste leraar is van het hele openbare schoolsysteem – waar dan ook – en wacht hij met ingehouden adem op de aankondiging dat hij zal worden uitgeroepen tot “Leraar van het Jaar”. In zijn dromen!! Helaas voor meneer Stroope heeft hij, ondanks al die waanvoorstellingen, niet alleen geen idee hoe hij de woorden moet spellen, maar hij trekt ongetwijfeld een blanco vel over hun betekenis of contextgebruik. En natuurlijk, heeft de meerderheid van de studenten niet op een of ander moment vermoed of zich afgevraagd over de seksuele voorkeuren van hun vrouwelijke gymleraar? Op Harrison High is het niet anders en coach Webb besteedt al haar tijd aan het proberen docenten en studenten ervan te overtuigen dat ze, alleen omdat ze agressief is (tot op het punt dat ze tegen collega-leraren schreeuwt omdat ze geen late slips aan studenten uitdeelt), kort haar heeft en gymles geeft, geen homo is; in feite verlangt ze naar een stabiele liefdevolle romance. En iedereen neemt een signaal af van de eerstejaars assistent-directeur, mevrouw Reddell, die net klaar is met haar onderwijstaken als koordirigent/leider. Ze gebruikt haar getrainde stem goed en is nooit zonder haar walkietalkie terwijl ze door de gangen jaagt op kinderen die spijbelen a la 'Cops' of beter nog, 'Reno! 911.” (Oh, verdwijn de gedachte!)

Een cast van virtuele onbekenden, de vier hoofdrolspelers worden gespeeld door acteurs, terwijl de rest van de cast bestaat uit echte studenten en docenten die plezier beleven aan ad-libbing en hun basisschooldagroutines. Terwijl zijn personage verschijnt voor zijn eerste lesdag, doet Troy Schremmer dat ook als hij de rol van meneer Lowrey op zich neemt. Het is duidelijk dat hij de naïviteit van de eerste keer in de film (hoewel hij een terugkerende rol had in 'Days of Our Lives' en een theateropleiding heeft) in die van een eerste keer, eerste dag leraar, hij is plezierig, lachwekkend en leuk van zijn neerslachtige, hangende frustratie tot zijn doelloze zoeken en 'wie heeft mijn krijt gestolen'-onderzoek, terwijl hij het personage siert met een bewonderenswaardige vastberadenheid en toewijding. Ook opmerkelijk is Janelle Schremmer als Coach Webb. Als getrainde theateracteur is dit haar eerste filmrol en ze stort zich met energie en zelfvertrouwen op het personage. Co-schrijver Chris Mass treedt ook op als de zelfgeliefde Mr. Stroope en speelt de rol tot het uiterste. Hij is zo overtuigend, toen ik de film voor het eerst zag, kreeg ik onmiddellijk angstaanjagende visioenen van ten minste vijf voormalige leraren van mij die hij gemakkelijk had kunnen uitbeelden, vooral wanneer hij een student in de klas straft omdat hij meer weet dan hij. Een uitdaging niet alleen voor de Schremmers en Mass, maar ook voor Shannon Haragan die Asst speelt. Principal Reddell, was het ontbreken van een script. Gezien hun theateropleiding waren ze allemaal gewend om de dialoog in handen te hebben, dus de CHALK-ervaring en het ter plekke moeten 'creëren' was iets surrealistisch. Volgens Janelle Schremmer: 'Zij riepen 'actie' en wij zeiden: 'Wat? Wat doen we?' Maar daarom is de komedie zo briljant. Je kunt veel van dit soort dingen niet scripten.

En briljant is het. Geschreven door Mike Akel en Chris Mass en geregisseerd door Akel, komt het succes van CHALK voort uit de alledaagse ervaringen van schrijver/regisseur Mike Akel en Mass, zelf voormalige leraren, en hun verlangen om een ​​verhaal te vertellen dat licht werpt op een ontmoedigende statistiek - waarom 50% van de leraren stopte binnen de eerste drie jaar nadat ze het beroep begonnen. Met een doel voor ogen, emotionele doelstellingen, een uitgestippelde basisscènestructuur en op zijn best minimale dialoog, is de film een ​​mockumentary-stijl (met onmiskenbare basiswaarheden) die profiteert van de ogenschijnlijk triviale en onbetekenende gebeurtenissen in de educatieve setting, waardoor iedereen iets heeft om zich mee te identificeren, en geeft het een nieuwe betekenis aan de uitdrukking 'dag in, dag uit'.

Neem de eenvoudige taak om een ​​papiersnijder te gebruiken. Ja, ze bestaan ​​nog steeds en geloof me, ze zijn niet altijd even gemakkelijk te bedienen. Je moet tenslotte het papier op de kleine rastervierkantjes leggen, ervoor zorgen dat je niet te veel papier onder het mes hebt en dan het papier snijden zonder jezelf te snijden. Als je dit dag in dag uit zou moeten doen, op één enkele dag van het schooljaar, zou je dan niet een beetje geïrriteerd raken? Stel je voor wat deze verveling doet met de psyche van de faculteit. Ondanks de komedie is het echter ook een triest commentaar op de budgettaire beperkingen van onze scholen, aangezien papierknippen wordt gebruikt als papierbesparende methode. En hoeveel van jullie herinneren zich nog dat 'dansen' werd toegevoegd aan de gymles? Voor velen, waaronder ikzelf, is dit een flashback naar terreur. Maar wat gebeurt er als verondersteld techno-clubbing wordt onderwezen door iemand als Coach Webb wiens dansstijl meer een kruising is tussen 'Disco Duck' en 'Peppermint Twist'? (Gelukkig kunnen leraren studenten nu gewoon doorverwijzen naar wekelijkse tv-kijkopdrachten van 'Dancing With the Stars'.) Mijn bijzondere favoriet, en een waarbij de tranen van het lachen over mijn wangen stroomden, betreft een omgekeerde spellingbij waar leraren strijden om het kampioenschap van wie studententaal kan spellen.

Doorspekt met alle belangrijke mijlpalen in de klas, het schoolbal, thuiskomen, vakantie, lange weekenden, peprally's, ouderleraarconferenties, hoeveel weken er nog over zijn tot de zomer, vakantie (herhaalbaar), krijgen we inzicht in de talloze soorten leraren die er zijn en wat hen drijft. Moet ik een goede leraar zijn of een aardige vent? Lesplannen of luieren? Huiswerk of huisfeest? En we bekijken onszelf als studenten door het oog van de camera, ofwel door leraren tot afleiding te brengen, ofwel door hen aan te moedigen hun eigen bezigheden voort te zetten om onze jonge geest uit te dagen en te cultiveren terwijl ze hun eigen gezond verstand behouden.

Gefilmd op locatie in juni 2004 op de zeer middelbare school waar Akel zelf ooit lesgaf, zijn intimiteit met de school zelf en de klasomgeving is onmiskenbaar en uitnodigend verfrissend. De bekendheid die hij heeft met het project en de setting vertaalt zich naar het scherm en is een belangrijke factor in de populariteit en de band van het publiek tot nu toe met de film. Een opname van 18 dagen, de postproductie was pas in september 2005 voltooid. Bijzonder indrukwekkend is dat de film het besef van de camera door de acteurs verloochent, wat samen met postproductie-interviews bijdraagt ​​aan de geloofwaardigheid, het realisme en het documentaire gevoel.

Er heerst overal een ironische ironie die een aanzienlijk niveau van humor biedt zonder de film of leraren tot een aanfluiting te maken. Een gemeenschappelijke basis voor iedereen om te relateren. Ik garandeer je dat er hier een leraar is die een snaar in ieder van jullie zal raken. Zoals welsprekend verwoord door Mike Akel: 'Hoewel de verleiding om de Amerikaanse middelbare school af te schilderen cynisch is, was ons doel om eerlijk, respectvol en hoopvol te blijven.' Mooi werk, Mike. Ik geef CHALK een 'A'.

Troy Schremmer: meneer Lowery Janelle Schremmer: coach Webb Chris Mass: meneer Stroope Assistent-directeur Redell: Shannon Haragan

Geregisseerd door Mike Akel. Geschreven door Mike Akel en Chris Mass. Beoordeeld als PG-13. (85 minuten)

Schrijf Ons

Als Je Op Zoek Bent Naar Een Goed Gelach Of Wilt Duiken In De Wereld Van De Bioscoopgeschiedenis, Is Dit Een Plek Voor Jou

Neem Contact Met Ons