INSIDIOUS: HOOFDSTUK 2

Door: debbie lynn elias

Toen we de Lambert-familie voor het laatst zagen, met dank aan hun makers, regisseur James Wan en zijn co-schrijver Leigh Whannell, hadden ze opgeruimd aan de kassa, zichzelf gevestigd als DE nummer één familie geplaagd door de verschrikkingen van het bovennatuurlijke soort en lieten ons smeken om meer. Immers, als je eenmaal een verbinding hebt met 'The Further', is het niet waarschijnlijk dat je deze zult verliezen; vooral met een hondsdolle publiek om te sussen.

verraderlijk 2 - 3

Josh Lambert gaat verder waar 'Insidious' was gebleven en heeft zijn zoon Dalton teruggebracht van 'The Further'. Zijn familie is nu veilig (naar verluidt), hij is in het reine gekomen met zijn connectie met de geestenwereld en de niet zo fijne connecties die hij lijkt te maken, en hij is samen met zijn vrouw Renai en hun drie kinderen terug verhuisd naar het griezeligste huis van het blok met zijn moeder, Lorraine. Maar niet alles is stil in het uitgebreide huis van de familie Lambert, want de dingen beginnen 's nachts meteen te hobbelen, eh, speel muziek, Dalton ziet geesten en skeletten en angstaanjagende dingen die beter thuishoren in 'The Further' en Josh, nou ja, Josh ziet eruit en doet alsof hij gek aan het worden is. Precies wat hij terugbracht van 'The Further' met Dalton. En zo begint de terreur.

Renai en Lorraine doen opnieuw een beroep op de hulp van paranormaal begaafde Elise (die nu zelf een bovennatuurlijke bewoner is dankzij enkele ongewenste activiteiten van 'The Further'), en zijn vastbesloten om opnieuw uit te zoeken wat er aan de hand is. Wordt het huis zelf achtervolgd of wordt het achtervolgd? Met flashbacks in de aanslag gaan we terug in de tijd met de Lamberts naar de tijd dat Josh een kleine jongen was en voor het eerst 'The Further' ontmoette. Dankzij Elise en haar assistent Carl waren de visioenen en 'krachten' van Josh destijds gebonden en moest hij vergeten, totdat Dalton voortijdig werd gevangengenomen. Nu Elise weg is en wanhopig op zoek is naar antwoorden, hebben ze maar één link met de geestenwereld: Carl. Carl wordt vergezeld door Elise's huidige rechtse spokenjagers, Specs en Tucker.

Met de echte wereld en het bestaansniveau van 'The Further' verweven en geschiedenis en moord in de hand, brengt INSIDIOUS: CHAPTER 2 ons waar niemand heen wil - terug naar 'The Further' om te zien wat er echt gebeurde toen Josh naar binnen ging om Dalton te redden.

verraderlijk 2 - 6

Hoewel niet zo uit je vel springend als 'Insidious', heeft INSIDIOUS: CHAPTER 2 de toegevoegde touch van een inherente humor die hoort bij Patrick Wilson's optreden als Josh Lambert. Wilson nagelt niet alleen de dualiteit van Josh's nu persona, maar denigreert hij vervolgens meer in demonisch kwaad naarmate de film vordert. En hand in hand gaan met zijn optreden is het uitstekende make-upwerk, aangezien we zien dat zijn gelaatstrekken 'griezeliger' worden naarmate hij meer kwaad wordt ... Heel erg cool en Wilson geniet gewoon van elke blik, elke nuance, elke schrik.

Wat is er niet dol op Barbara Hershey? Terugkerend als Lorraine, is deze go-round de meest geschikte beschrijving voor haar optreden kick-ass. Tussen zij en Helen Mirren zijn ze het bewijs dat AARP-ers verre van over de heuvel zijn! Hershey brengt een moederlijke intensiteit en kracht die vergelijkbaar is met die van een leeuw die haar welpen beschermt. Brandstof toevoegen aan de uitvoering van Hershey is het script van Whannell, dat het personage motiveert als intelligent geschreven met een kalm, nieuwsgierig, pragmatisch denkproces.

Rose Byrne levert opnieuw een comfortabele prestatie als de belegerde vrouw en moeder, Renai, terwijl Ty Simpkins zijn prestatie nog een tandje bijzet als jonge Dalton.

verraderlijk 2 - 2

De echte geneugten van het karakter en de uitvoering komen echter van Leigh Whannell en Angus Sampson als spokenjagers, Specs en Tucker, om nog maar te zwijgen van nog een geweldige prestatie van Lin Shaye als Elise. Whannell's optreden als Specs is weer vermakelijk en leuk, doordringend avontuur met een angstaanjagend kattenrandje en levert samen met Sampson een echt lachwekkend grappig komisch reliëf op. En ik krijg nooit genoeg van Lin Shaye. Wat ze ook doet, ze brengt altijd geloofwaardigheid in de rol en het opnieuw spelen van haar rol als Elise is niet anders. Maar applaus, applaus voor regisseur Wan met zijn casting van de jongere Elise. Lindsay Seim is een dode letter voor een jonge Shaye, wat me ertoe brengt Wan op te merken en te prijzen voor het nasynchroniseren van de stemmen van de oudere acteurs - Shaye en Hershey - over hun jongere tegenhangers. Zeer leuke touch en draagt ​​bij aan de continuïteit. Niet te vergeten is Steve Coulter die een serieuze en ontroerende noot toevoegt als Carl.

Intelligent schrijven is een van mijn favoriete aspecten van INSIDIOUS: HOOFDSTUK 2. De historische beklijvende methodologie en simpele dobbelstenen als middel om contact te maken met de doden – niets is onnodig. Personages zijn volledig uitgewerkt - zelfs de dode - met elk een specifiek doel en tegelijkertijd een integraal onderdeel van het verhaal als geheel. De wendingen die Wan en Whannell nemen, zijn verrassend en verfrissend verwrongen, zodat je ze voor veel van de wendingen niet ziet aankomen. Leuke omslag met de eerste aflevering en het karakter van Josh als kind en als volwassene. Dat gezegd hebbende, gezien mijn voorliefde voor angst en echte angst in films, had ik graag wat meer huiveringwekkende angsten en momenten van echte angst gezien. INSIDIOUS: HOOFDSTUK 2 is een tandje lager dan het origineel, ten nadele van de film. Ti West viel in dezelfde val met 'The Innkeepers' toen de schrik exponentieel werd afgezwakt van 'House of the Devil'. Houd het eng jongens!!!

verraderlijk 2 -1

Noem me gek, maar een echt hoogtepunt voor mij met INSIDIOUS: CHAPTER 2 is dat we eindelijk een horror/thriller hebben waarin mensen het verdomde licht aandoen als ze 's nachts horen dat er dingen gebeuren en voordat ze op verkenning gaan in donkere kamers! Eindelijk iets logisch dat ieder van ons thuis zou doen als we geluiden horen!

Het productieontwerp van Jennifer Spence is voorbeeldig. Terugkeren naar hetzelfde huis, dat van Lorraine, met dezelfde inrichting en meubels, houdt de stroom van het verhaal gaande. Geeft je het gevoel dat ze deel uitmaken van de Lambert-levens en niet alleen een toeschouwer zijn. We kennen de woonkamer en de keuken. Donker hout en vaak omberkleurige verlichting in huis, vooral 's nachts, is niet onaangenaam of beangstigend, maar juist het tegenovergestelde: warm en uitnodigend. Het opvallende ontwerp is echter de leeszaal van Elise, die eigenlijk best mooi is met vintage verlichting, meubels en doordrenkt van diep karmozijnrood, bordeauxrood en rood - rood is niet 'helder' maar warm en verouderd. Ook prachtig is het ontwerp van het leegstaande ziekenhuis en het Crane-huis - vooral de prachtige lichte, heldere, roze meisjesslaapkamer in flashback. Het visuele contrast van ontwerp in deze film voegt zoveel textuur toe aan het verhaal met tapijten.

verraderlijk 2 - 4

Een aanvulling op het productieontwerp is de cinematografische toonbandbreedte van gevarieerde belichting tot individuele opnames. John Leonetti en Wan vestigen je aandacht op een specifieke focus dankzij verstandig gebruik van deuropeningen, trappenhuizen, MAAR, dan stappen ze uit de doos en terwijl je oog op één focuspunt is gericht, gooi je iets in de randen van een bijna negatieve ruimte dat je perifere visie heel even vastlegt - maar dat moment plant een zaadje dat later in de film centraal komt te staan.

INSIDIOUS: HOOFDSTUK 2 is een verraderlijk genot. Laat hoofdstuk 3 maar komen!

Geregisseerd door James Wan

Geschreven door Leigh Whannell en James Wan

Cast: Patrick Wilson, Rose Byrne, Barbara Hershey, Ty Simpkins, Lin Shaye, Steve Coulter, Leigh Whannell

Schrijf Ons

Als Je Op Zoek Bent Naar Een Goed Gelach Of Wilt Duiken In De Wereld Van De Bioscoopgeschiedenis, Is Dit Een Plek Voor Jou

Neem Contact Met Ons